تبلیغات
نسل سوخته
دیدگاه () | 1391/03/12 | دسته‌بندی: معرفی چهره ها,

هنری كیسینجر نظریه پرداز سیاست خارجی آمریکا 89 ساله شد!

هنری آلفرد كیسینجر، فرزند‌هاینتس آلفرد كیسینجر یك آلمانی تبار، دیپلمات، برنده جایزه صلح نوبل، دارای درجه سلطنتی افتخاری از انگلستان و مقام ایالتی است.او به عنوان مشاور امنیت ملی ایالات متحده آمریكا و بعد به عنوان وزیر امور خارجه در زمان ریچارد نیكسون خدمت كرد و به سمت خود درزمان ریاست جمهوری جرالد فورد و بعد از افشای رسوایی واترگیت ادامه داد.

نسل سوخته ... روباه پیر! ///   هنری كیسینجر نظریه پرداز سیاست خارجی آمریکا 89 ساله شد!

كیسینجر نقش مهمی در سیاست ایالات متحده آمریكا در سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۷ بازی كرده‌است. وی پیشگام سیاست تسهیل روابط میان كشورها بود كه نتیجه آن كاهش تنش میان ایالات متحده آمریكا و اتحاد جماهیر شوروی بود، پس از آن در سال 1972 سیاست‌های او باب مذاكره را با جمهوری خلق چین باز كرد.

كیسینجر امروز هم یكی از افراد بحث برانگیز در سیاست خارجی آمریكاست. او یكی از پر رفت و آمدترین مقامات غیر رسمی آمریكا به كاخ سفید بود كه به طور غیر رسمی در ارتباط با اسرائیل و خاورمیانه بخصوص در زمان جنگ عراق به جورج بوش مشاوره می‌داد.

سابقه سیاست خارجی محافظه كارانه او، بسیاری از ضد كمونیستهای دوآتشه را به دشمنان سرسخت او تبدیل كرد و بحثها و گفت‌وگوهای بسیاری برعلیه او برانگیخت كه ازآن زمان تاكنون ضبط و ثبت شده‌است.


هنرى كیسینجر در ۲۷ مه ۱۹۲۳ از پدر و مادرى یهودى در «بادكسنگن» آلمان به دنیا آمد و نام خانوادگى كیسینجر نیز ریشه در نام این منطقه دارد. همزمان با سیاست یهودى ستیزى هیتلر و در زمانى كه هنرى ۱۵ سال بیشتر نداشت، خانواده كیسینجر به نیویورك مهاجرت كردند و كیسینجر جوان نیز براى آن كه به خاطر یهودى بودنش دچار مشكل نشود، نام كوچك خود را از «هاینز» به هنرى تغییر داد. با آن كه هنرى دوره دبیرستان را در منهتن سپرى كرد، اما هنوز ته لهجه آلمانى خود را حفظ كرده بود. او صبح‌ها در یك كارخانه تولید لوازم آرایشى كار مى كرد و شب‌ها به تحصیل مى‌پرداخت. هنرى در سال ۱۹۴۳ و درست در زمانى كه در دانشگاه «سیتى كالج» نیویورك، درس مى‌خواند به خدمت در ارتش فراخوانده شد، زیرا در آن زمان ارتش آمریكا به جذب افرادى مى پرداخت كه به زبان آلمانى تسلط داشتند بنابراین؛ كیسینجر نیز به عنوان مترجم در واحد اطلاعات عملیات ارتش آمریكا، مشغول به كار شد.

 

پس از جنگ، كیسینجر به آلمان رفت زیرا براى دستگیرى مقام‌ها و افسران بلند پایه آلمانى، نیاز به ترجمه و بازخوانى اسناد آلمانى بود. كیسینجر كمى بعد به آمریكا بازگشت و در دانشگاه‌هاروارد مشغول به تحصیل شد. اگرچه برخى او را دانشجویى تیزهوش مى‌دانند اما مخالفان وى مدعى‌‌اند كه؛ اسناد دانشگاه نشان مى‌دهد، او فقط یك ترم موفق به كسب نمرات بالا شد وآنچه در مورد وى مى‌گویند اغراقى بیش نیست.

 

كیسینجر درسال ۱۹۵۴ با ارائه تزى در مورد «دیپلماسى اتریشى مترنیخ» موفق به اخذ درجه دكترا از دانشگاه‌هاروارد شد. وی در سال‌های 1954 تا 1971 یكی از اعضای دانشگاه‌هاروارد بود كه در هر دو دانشكده دولت و مركز روابط بین الملل فعالیت می‌كرد. وی در سال‌های 1957 تا 1960 به عنوان معاون رئیس دانشگاه در این مركز معرفی شده بود.

 

كیسینجر همواره مترنیخ را به عنوان سیاستمدارى بزرگ ستوده است. مترنیخ ریاست كنفرانس برلین را برعهده داشت و در این كنفرانس كه براى تقسیم اروپاى پس از سقوط امپراتورى ناپلئون تشكیل شده بود به صراحت اعلام كرد به اصل «دخالت در امور داخلى دیگر كشورها» براى پیشبرد و تامین منافع كشور متبوع خود، ایمان دارد و شاید همین تاكید مترنیخ موجب نگاه ستایش آمیز كیسینجر به او شده است. كیسینجر پس از پایان تحصیلات دانشگاهى - دهه ۶۰- به عنوان مشاور «نلسون راكفلر» شهردار نیویورك، مشغول به كار شد. راكفلر به ترتیب در سال‌هاى ۱۹۶۰، ۱۹۶۴و ۱۹۶۸ از سوى حزب جمهورى خواه، كاندیداى انتخابات ریاست جمهورى ایالات متحده شده اما به موفقیت نرسیده بود.

 

همزمان با ناكامى‌هاى راكفلر، نیكسون اما فرصت كافى یافته بود تا توانایى‌هاى خود را به رأى دهندگان آمریكایى نشان داده و كمى بعد با همكارى راكفلر و كیسینجر نظر مردم آمریكا را به خود جلب كند. بنابراین چندان دور از انتظار نبود كه پس از پیروزى نیكسون در انتخابات ریاست جمهورى آمریكا-۱۹۶۸-هنرى كیسینجر به عنوان مشاور امنیت ملى آمریكا انتخاب شود. بدین ترتیب كیسینجر نخستین یهودى و نخستین آمریكایى متولد شده در خارج از این كشور بود كه به این سمت منصوب مى‌شد، اما آنچه مخالفت‌هاى جدى را با این انتصاب برانگیخت چیز دیگرى بود؛ به اعتقاد مخالفان، اول آن كه كیسینجر در سیاست‌هایش معتقد به نظریه «توازن قوا» و در این روش به شدت متأثر از ژنرال آلمانى «كارل كلاسویتز» بود. كلاسویتز همواره معتقد بود كه جنگ ادامه سیاست است.

 

علاوه بر این كیسینجر به شدت دنباله رو روش دیپلماسى بیسمارك و مترنیخ بود هر دوى این‌ها در آلمان و اتریش از طریق استفاده از زور، وحدت كشور خود را در مقاطع حساس حفظ كرده بودند و ابایى از استفاده از سیاست «مشت آهنین» نداشتند. دلیل دیگر مخالفان، نوع رفتار شخصى و به تبع سیاسى كیسینجر بود. كیسینجر در مراودات شخصى، سیاسى و بین المللى خود به گونه‌اى بود كه گویى «یك روده راست در شكم» ندارد و در تامین منافع خود از هر روشى كه بتواند استفاده مى كند و به هیچ اصلى پایبند نیست. این موضوع در طول زندگى كیسینجر باعث شده است علاوه بر دشمنان، دوستان وى نیز هیچ گاه به او اعتماد نداشته باشند. كیسینجر در زمان ریاست جمهورى نیكسون به عنوان مشاور امنیت ملى(۱۹۶۹ -۱۹۷۳)، وزیر خارجه(۱۹۷۳-۱۹۷۴) به كار ادامه داد وحتى پس از رسوایى «واتر گیت» و استعفاى نیكسون، تا سال ۱۹۷۷ - كه دوران ریاست جمهورى فورد بود - در این مقام ابقا شد.

 

در حال حاضر هنری كیسینجر مدیر سازمان كیسینجر است كه یك شركت بین‌المللی مشاوره به شمار می‌رود.

 

در میان جوایز بین‌المللی كه وی دریافت كرده است می‌توان به جایزه صلح نوبل اشاره كرد كه در سال 1973 به وی تعلق گرفت. از سوی دیگر وی نشان آزادی رئیس جمهور را در سال 1977 و مدال آزادی را در سال 1986 دریافت كرد.

 

هنری كیسینجر تاكنون بیش از 15 كتاب نوشته است كه برخی از آنها عبارتند از:

 

- سلاح‌های هسته‌ای و سیاست خارجی (1957)

 

- اهمیت انتخاب: دورنمای سیاست خارجی آمریكا (1961)

 

- مشاركت دردسرساز: ارزیابی مجدد اتحاد آتلانتیك (1965)

 

- مشكلات استراتژی ملی (1965)

 

- سیاست خارجی آمریكا (1969)

 

- سال‌های كاخ سفید (1979)

 

- سال‌های آشوب (1982)

 

- دیپلماسی (1994)

 

- پایان جنگ ویتنام (2003)

امتیاز دهی: