تبلیغات
نسل سوخته
دیدگاه () | 1391/06/17 | دسته‌بندی: سیاسی,

متن كامل سخنرانی بان كی مون در دانشكده روابط بین الملل وزارت امور خارجه ایران

برای من لذت بخش است که فرصتی دارم تا خطاب به گروهی از اساتید برجسته و به خصوص جوانان سخنرانی کنم. فکر می‌کردم اکثر مخاطبین جوانان هستند اما اکنون متوجه شدم که ترکیبی‌ از محققین برجسته هستند.

متن كامل سخنرانی بان كی مون در وزارت امور خارجه ایران!

به عنوان مدیر کل سازمان ملل همواره برای گروها‌ی مختلفی‌ سخنرانی کرده ام. میدانید سخنرانی‌ برای کدام گروه از مردم سختر است؟ برای اساتید. من چه میتوانم به اساتیدی که آموزش میدهند بگویم؟ من از اساتید آموزش گرفته‌ام و یاد گیری کرده ام. بنابرین شما اساتید برجسته در جنبه‌های مختلف مطالعاتی هستید و من واقعاً امیدوارم که این فرصت کوتاه به ما امکان پرداختن به مسائل مربوط به نگرانی‌های مشترک و منافع مشترک نسل جوان آینده را بدهد ، خصوصأٔ از آنجا که شما در مرحله مهم گذار به سمت دموکراسی بیشتر و توسعه اجتماعی و اقتصادی هستید و در عین حال باید با چالش‌های زیادی رو در رویی کنید.


اساساً قصد این است – معمولا من هر کجا را و هر کشوری را که باز دید می‌کنم، با رؤسای جمهور، نخست وزیران و وزرای امور خارجه ملاقات می‌کنم، بنابرین موضوعات بحث کمابیش ثابت هستند. ما همیشه در مورد صلح بین‌الملل، درگیری‌های منطقهٔ‌ای یا موارد مربوط به توسعه یا حقوق بشر گفتگو می‌کنیم. اما با آنها کمابیش مواضع ثابتی را دارم و آنها نیز مواضع ثابت خودشان را میگیرند. ولی‌ (اینجا) می‌خواهم به ایده‌های خوب و الهام بخشی از جوانان و برخی‌ اساتید که از دیدگاه‌های فنی‌ خوبی‌ برخوردار هستند، برای سازمان ملل، دولت ایران و مردم که میتوانند با یکدیگر همکاری کنند، دست یابی‌ پیدا کنم.

همانطور که میدانید این اولین بار است که به عنوان مدیر کل سازمان ملل از ایران بازدید می‌کنم. این فرصت بزرگی‌ برای من است که در اجلاس کشور‌های غیر متعهد شرکت کنم و من صادقانه به رهبری دولت ایران تبریک می‌گویم. این فرصت خوبی‌ برای آنها خواهد بود تا تصویر سیاسی خود را در جمعه بین‌الملل ارتقا‌ٔ بدهند و همچنین مدیریت متعادل و سازنده خود را در جامعه بین‌الملل نشان دهند.

من واقعا می‌خواستم با شما در مورد مسیرتان به عنوان یک کشور ، مکان شما در خانواده ملت‌ها و پتانسیل شما برای آینده صحبت کنم، چرا که به آینده این کشورایمان دارم.

اولین رابطه من با ایران به سال ۱۹۷۴ بر میگردد. من در تهران به عنوان یک دیپلمات برای چهل روز مستقر شدم. بعضی‌‌ها را می‌شناختم اما هیچ چیز را تشخیص نمی‌دادم چون تحولات عظیمی‌ رخ داده بود. در آن زمان هیچگاه این برجهای عظیم مسکونی را ندیدم. این جامعه تبدیل به جامعه بسیار شلوغ اما پر جنب و جوشی شده است.

بعد از آن به عنوان معاون وزیر در سال ۲۰۰۰ ایران را بازدید کردم. و این سومین سفر من به ایران اما اولین بازدید تحت عنوان مدیر کل سازمان ملل است که بسیار معنی‌ دار است. همانطور که گفتم من واقعاً مایل بودم این ملاقات را با شما در یک کافه یا جای دیگر غیر از این مکان ثابت داشته باشم، تا بتوانیم تبادل نظر وسیع تری داشته باشیم.

بگذارید با ابراز اندوه عمیق خود برای همه قربانیان زلزله اخیر در مناطق شمال غربی ایران آغاز کنم. به شما ابراز تسلیت می‌کنم. مدیر محلی من و کارشناسان کاهش ریسک فجایع، از مناطق زلزله زده بازدید کردند. سازمان ملل متحد مثل همیشه آماده کمک به مردم شماست.

خانم‌ها و آقایان،

اجازه بدهید با شما رک صحبت کنم. زمانی‌ که تصمیم به آمدن گرفتم، افراد بسیاری به من نصیحت کردند و پرسیدند چرا می‌خواهید به آنجا بروید؟ آن کشور مشکلات بسیار دارد، چرا رفتن خود را متوقف نمیکنید؟ اما می دانید، من فکر کردم، به عنوان دبیر کل، و از آنجا که معتقد به قدرت تعامل و دیپلماسی هستم، مسئولیت بازدید همه کشور‌های سازمان ملل متحد را دارم.

به علاوه، در این اجلاس کشور‌های غیر متعهد، ۱۲۰ کشور مشارکت میکنند و این فرصت بزرگی‌ برای تامل من با نه تنها ایرانیان بلکه با رهبران بسیاری از کشور‌ها خواهد بود. در واقع من با افراد زیادی ملاقات کرده‌ام و فردا هم رهبران بسیار دیگری را میبینم.

من معتقد به ابراز نگرانی‌ها به صورت مستقیم و پیدا کردن راه کار برای حتی

سخت‌ترین چالش‌ها هستم. من به ارزش‌های سازمان ملل متحد باور دارم. به این دلیل است که اینجا هستم و از من توسط مردم و دولت ایران و نیز از طرف اعضای جنبش غیر متعهد، بسیار قدر دانی‌ شده است. این باعث می شود که از حضور در اینجا خوشحال باشم.

من نیز یک حس قوی دارم که مردم ایران میدانند که دوست دارند چه نوع جامعه‌ای را بسازند. مایل بودم بیایم تا شما را تشویق کنم، و بدانم آرزوهای شما چیست و چگونه سازمان ملل متحد میتواند با شما همکاری کند. من خیلی‌ استقبال می‌کنم از اینکه به طور مستقیم و فردی کشوری را میبینم که از چهره‌های برجسته در زمینه اگاهیهای جهانی‌ است.

فرهنگ و سنت‌های هنری فارسی‌ برای قرن‌ها و صدها و هزاران سال، بشریت را غنی کرده اند. اشعار شما در تصاویر و عمق آن بی‌ نظیر میباشند. در واقع دیروز مدیر محل من خانم ویدال به من می‌گفتند که چقدر تحت تاثیر زبان هنری فارسی‌ قرار گرفته است. زبان فارسی خود یک شعر است و هر کس و هرجا کسی‌ به زبان فارسی صحبت می‌کند، همانند شعر میماند. من هم (حرف ایشان را) قبول دارم. شگفتی‌های معماری شما مردم را پر از حیرت کرده، از کاشفان قدیم گرفته تا مسافران امروز. ایرانیان به درستی‌ به این دستاوردها افتخار میکنند.

به عنوان یکی‌ از اعضای موسس سازمان ملل متحد، ایران نیز تاریخچه طولانی با سازمان ملل متحد داشته است. در طی‌ سالها ما با هم روی بسیاری از نگرانی‌‌ها کار کرده ایم. و من خیلی‌ تحت تاثیر قرار گرفته‌ام که یکی‌ از موسسات شما ۳۵۰ سال دیگری ۱۲۰ سال سابقه آکادمیک دارند.

امروز ما با چشم انداز جهانی‌ پر چالشی مواجه هستیم. بحران طولانی‌ اقتصادی در سراسر جهان، بحرانهای شغلی‌، تغییرات آب و هوایی و موج افزایشی‌ عدم تحمل. یک وجه مشترک در میان همه راهکارهای متفاوت پیشروی وجود دارد : الزام به همکاری

بین‌المللی موثر تر.

لازم است هر کشوری منافع ملی‌ خود را در داخل منافع جهانی‌ مشاهده کند. زمانی‌ که رهبران ملی‌ و مردم تنها به منافع ملی‌ خود میپردازد، نمیتوان انتظار داشت که جامعه بین‌الملل به طور یکسان به توسعه و رفاهیت برسد. لازم داریم که هر کشور بهترین تلاش خود را برای نگرانی‌‌ها و رفاهیات جهانی‌ به کار گیرد.

اینجا در ایران، فقر و مرگ و میر مادران و نوزادان پایین است، این خیلی‌ خوب می‌باشد. سواد دختران بالاست. زنان امروزه بیش از نیمی از دانشجویان دانشگاه‌های ایران را تشکیل میدهند و این فوق‌العاده است. این روند باید ادامه پیدا کند تا زنان وارد محدوده هرچه گسترده تری از حرفه‌ها و رشته‌های مطالعاتی شوند. ما میخواهیم این موضوع را از طریق تبادل نظر به بحث بگذاریم اما هنوز باید در زمینه‌های بسیاری در مورد زنان فعالیت بیشتر کنیم.

در معنای گسترده تر، به عقیده من، ایران از تمرکز کامل روی فعالیت جامعه مدنی، سود خواهد برد. مسلما آزاد کردن پتانسیل جامعه مدنی به معنی پذیرش تنوع دیدگاه‌های آن است حتی زمانی‌ که این دیدگاه‌ها برای مقامات چالش بر انگیز باشند. فعالیت اجتماعی و منتقدین هیچگاه نباید با امنیت ملی‌ تلفیق شده و به عنوان تهدید برای جامعه یا دولت دیده شوند.

من در کشوری بزرگ شدم که گذار به دموکراسی در طی‌ یک دوره بسیار آشفته شکل گرفته. ما برای ۲ سال کامل زیر دیکتاتوری نظامی بودیم اما قبل و حتی بعد از آن آشفتگی‌های اجتماعی و سیاسی بسیاری وجود داشتند. بهانه همه سیاستمداران و منتقدین این بود که این برای امنیت ملی‌ مفید نیست. بنابرین همیشه سعی‌ کردند که انگیزه‌های اجتماعی و جامعه مدنی را با اولویت‌های امنیت ملی‌ شناسایی کنند. من فکر می‌کنم آنها را نباید با امنیت ملی‌ متناقض دانست.

میدانم که وضعیت اقتصادی در خط مقدم نگرانی‌‌ها می‌باشد؛ افزایش قیمتها، کاهش فرصت‌های اقتصادی، کمبود شغل. میدانم که این دارد به جوانان ضربه سختی را واردمی‌آورد.

گسترش فرصت‌ها برای جوانان یک ضروریت نسلی است. این مخصوصاً در مورد کشور‌هایی‌ مثل ایران صدق می‌کند که با ۶۰% جمعیت زیر ۳۰ سال، یکی‌ از جوان‌ترین جمعیت‌های دنیا را دارد . بنابرین شما مردم بسیار جوانی‌ به طور متوسط هستید.

شما هم چنین یک جامعه خیلی‌ شبکه‌ای هستید. بیش از نیمی از جمعیت شما از اینترنت استفاده می‌کند که باز هم توسط جوانان راهبری میشود. از طریق آزادی و ایجاد فضا، مردم جوان ایران میتوانند موتور اولیه کشور برای رسیدن به پیشرفت و مقام باشند.

امتیاز دهی: